حاج‌آقا رحیم ارباب در تمام عمر و نزدیک دوست و دشمن، به سلامت نفس شهره بود. او در اینجا که از معدود صداهای باقیمانده از اوست، درباره توبه، اصلاح و استغفار سخن می‌گوید. 

این صدا، احتمالا مربوط به دهۀ چهل شمسی است.