در تابستان ۱۳۵۹، همزمان با رونق گرفتن نمازجمعههای دولتی، در اصفهان اعلام شد که بهمنظور ایجاد وحدت میان گروههای مختلف، نماز جمعه به امامت آقای خادمی در میدان نقشجهان اقامه خواهد شد. همچنین از مرحوم علامه غروی درخواست شد نماز جمعۀ خود را -که از سالها پیش از انقلاب- بیوقفه برگزار شده بود، در آن روز تعطیل کرده و برای شرکت در این مراسم رسمی به میدان نقشجهان بیایند.
ایشان به همراه فرزندشان سید علیاصغر غروی، از منزل واقع در محلۀ شاهزاده ابراهیم، پیاده به سمت میدان حرکت کردند و در مقابل ساختمان عالیقاپو، فرش خود را گسترانده و نشستند.
اما هنگامی که آقای خادمی پشت بلندگو قرار گرفتند، اظهار داشتند که نماز جمعه را حرام میدانند و ازاینرو نماز ظهر و عصر اقامه خواهند کرد. در این هنگام، علامه غروی از جا برخاستند و محل را ترک کردند.
در مسیر بازگشت، در پیادهروی چهلستون ـ که نردههای آن در عکس پیداست ـ گروهی از جوانان موسوم به «انقلابی» گرد ایشان را گرفتند و تا حوالی دروازه دولت به فحاشی و بدگویی پرداختند.