در این کتاب ضمن تشریح احکام مناسک حج، به تبیین فلسفه و تعلیل وضع این حکم پرداخته شده است. آیات وروایات بحث شده در کتاب نشان می‌دهد که حج باید به کنگره‌یی مبدل گردد که دانشمندان و خردمندان جهان اسلام دور هم جمع شوند و برای حل مشکلاتی که دامن گیر جامعۀ بزرگ اسلامی است چاره‌اندیشی کنند. اختلافات را به کناری گزارده و برای تحکیم مبانی دین الهی، برنامه‌ریزی نمایند. 
بناءبراین حج، تنها عبادتی نیست برای کسب ثواب و پاداش اخروی.

در کتاب «قربانی در منی» مسأله قربانی در حج، محل بحث واقع شده و با استناد به آيات و روايات فراوانی نشان داده شده است که قربانی آن گونه که گوشت حيوان‌ها اسراف گردد، جايز نمی‌باشد و مي‌توان قربانی را به زمان بعد از حج موکول نمود تا گوشت حيوانات اسراف نگردد.
انتشار اين کتاب در سال ۱۳۶۲ باعث شد که اين بحث در سطوح گسترده‌تر و دامنه دارتری مطرح گردد و به تدريج شيوه سنتی قربانی منسوخ گردد.